ေမရွိယအား ေမွ်ာ္လင့္ပါ
ကားစက္ႏိႈးမရသျဖင့္ ျပင္ေပးရန္ ေရာက္လာသည့္ ကားျပင္ဆရာက အသက္ငယ္ ပံုရသည္၊ ေတာ္ေတာ္ ငယ္ပါသည္။ ‘‘သူက ကေလးပဲရွိေသးတယ္’’ ဟု ကၽြန္မ၏ခင္ပြန္း ဒန္က ကၽြန္မကို တီးတိုးေျပာလိုက္ၿပီး မယံုမၾကည္ျဖစ္ေနသည္။ လူငယ္ေလးကို သူ မယံုၾကည္မႈက သခင္ေယ႐ႈ မည္သူမည္ဝါျဖစ္သည္ကို သံသယဝင္ေနသည့္ နာဇရက္ ၿမိဳ႕သားမ်ား၏ ညည္းတြားမႈႏွင့္ ဆင္တူေနသည္။
တရားဇရပ္၌ သခင္ေယ႐ႈသြန္သင္သည့္အခါ ‘‘သူသည္ လက္သမားသား မဟုတ္ေလာ’’ဟု ထိုသူတို႔ ေမးခြန္းထုတ္ၾကသည္ (မ ၁၃း၅၅)။ သူတို႔သိသည့္သူက အနာၿငိမ္းျခင္း၊ သြန္သင္ျခင္းတို႔ကို လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရေသာအခါ သူတို႔အံ့အားသင့္ၾကၿပီး အ႐ိုအေသ မဲ့စြာႏွင့္ ‘‘ဤသူသည္ ဤပညာကိုလည္းေကာင္း၊ ဤတန္ခိုးကို လည္းေကာင္း အဘယ္မွာရသနည္း’’ ဟု ေမးၾကသည္ (း၅၄)။ သခင္ေယ႐ႈကို ယံုၾကည္ရမည့္အစား သခင္ျပသည့္ အခြင့္တန္ခိုးအာဏာေၾကာင့္ သူတို႔ စိတ္ဆိုးၾကသည္ (း၁၅၊ ၅၈)။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း…
ေက်းဇူးတင္ျခင္းျဖင္႔ ဘုရားသခင္အား ဂုဏ္ျပဳျခင္း
မၾကာေသးမီကမွ ကင္ဆာဟု ေဆးစစ္ခ်က္အေျဖထြက္လာသည့္ ကၽြန္မခင္ပြန္းဒမ္အား သူ၏ေရာဂါအေၾကာင္းကို ဆရာဝန္မေလးက ေျပာျပသည္။ သူ၌စိတ္ပ်က္ဝမ္းနည္းသည့္ အမူအရာမ႐ွိ။ အၿပံဳးျဖင့္ တစ္ေန႔တာကို ေက်းဇူးတင္ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖင္႔ အစျပဳရန္ အၾကံျပဳကာ
‘‘အနည္းဆံုး အရာ (၃)ခုအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရမယ္ေနာ္’’ ဟုဆိုသည္။ ဆရာဝန္၏ အၾကံျပဳခ်က္ကို ဒမ္ သေဘာတူသည္။ ကၽြန္မတို႔၏စိတ္ႏွလံုးအတြက္ အားေပးမစမႈခြန္အားကို ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းျမတ္ျခင္း၌ ရွာေဖြရမည္ကို ဒမ္ သိသည္။ ‘‘အဘဘုရား၊ ေကာင္းစြာ အိပ္စက္အနားယူခဲ့ရျခင္း၊ သန္႔ျပန္႔ေသာခုတင္၊ ေႏြးေထြး ေသာေနေရာင္ျခည္၊ စားပြဲေပၚရွိ အစားအေသာက္၊ ျပံဳးႏိုင္ေသာအခြင္႔မ်ားအတြက္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္’’ဟု ေက်းဇူးတင္ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖင္႔ တစ္ေန႔တာကို ဒမ္ အစျပဳခဲ့သည္။
စိတ္ႏွလံုးပါလ်က္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၎သည္ အေသးအဖြဲအရာမ်ား မဟုတ္ပါလား။ အသက္တာ၏အေသးအဖြဲ အရာမ်ား အတြက္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းသည္ ႀကီးျမတ္ေသာ အနႏၱတန္ခိုးရွင္ ဘုရားသခင္အတြက္ အေရးပါ…
အကူအညီေတာင္းခံျခင္း
ပင္ပန္းလြန္းလွေသာေန႔တစ္ေန႔တြင္ အလြန္ေနာက္က်မွ သူငယ္ခ်င္းထံမွ အီးေမးလ္ တစ္ေစာင္ ၀င္လာခဲ့သည္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရလွွ်င္ ကၽြန္မဖြင့္မဖတ္ခဲ့ပါ။ အျပင္းအထန္ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသည့္ ေဆြမ်ိဳးတစ္ဦးကို ကၽြန္မ၀င္ကူညီလ်က္ အခ်ိန္ပို အလုပ္လုပ္ေန ရပါသည္။ လူမႈေရးကိစၥျဖင့္ ကၽြန္မမွာ အခ်ိန္မရွိခဲ့ပါ။
သို႔ေသာ္ ေနာက္ေန႔တြင္ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ၏စာကို ဖြင့္ဖတ္ေသာအခါ “ငါနင့္ကို ဘယ္လို ကူညီေပးႏိုင္မလဲ” ဟု ေမးထားသည္။ ႐ွက္စိတ္ႏွင့္ မလိုေတာ့ဘူးဟု ေျဖလိုက္သည္။ ကၽြန္မ သက္ျပင္း႐ႈိက္ရင္း သူ႕ေမးခြန္းမ်ိဳး ကၽြန္မ ၾကားဖူးသည္၊ သိသလိုလို ရင္းႏွီးေနေၾကာင္း ကၽြန္မ ခံစားရသည္။
ထိုေမးခြန္းကို သခင္ေယ႐ႈလည္း ေမးခဲ့သည္။ ေယရိေခါၿမိဳ႕ လမ္းမေပၚမွ မ်က္မျမင္တစ္ဦးသည္ သူ႔ကို ေအာ္ကာ အကူအညီ ေတာင္းခံျခင္းကို သခင္ေယ႐ႈ ၾကား ေသာအခါ ရပ္ကာ မ်က္မျမင္ ဗာတိမဲအား ဘာကူညီေပးႏိုင္မလဲ ဟု ေမးခဲ့သည္။…